فرصت نشد که از عشق با هم سخن بگوییم

                         فرصت نشد که راهی تا ما شدن بجوییم

                           در زمانه ی غم نا کرده جرم اسیریم

                          بی آنکه خود بخواهیم در بند ناگزیریم

                        ای خوب خسته ی من چله نشسته ی من

                          ای شعله ی امید بغض شکسته ی من

                        ای خوب خسته ی من چله نشسته ی من

                                        یه امشب شب عشقه همین امشب رو داریم

                                          چرا قصّه ی دردو واسه ی فردا نزاریم

                                       یه امشب شب عشقه همین امشب رو داریم

                                         چرا قصّه ی دردو واسه ی فردا نزاریم

                     عزیزان همه با هم بخونیم  که امشب شب عشقه که امشب شب عشقه

                        بخندیمو بخونیم بدونیم که امشب شب عشقه که امشب شب عشقه

                                   نمیدم دل به این درد دنیا تموم غصه هام مال فردا

                                              کیه اهل جهنم که خونش تو بهشته

                                      کی میدونه که تقدیر تو فرداش چی نوشته 

                                       یه درمونده ی امروز واسش فرقی نداره

                                        که فردا سر راهش زمونه چی میزاره

                   عزیزان همه با هم بخونیم  که امشب عیده عشقه که امشب شب عیده

                                                    زندون دل

پشت این پنجره ها دل می گیره

غم و غصه دلو تو می دونی

وقتی ا بخت خودم حرف می زنم

چشام اشک بارون می شه تو می دونی

                                                عمریه غم تو دلم زندونیه

                                                 دل من زندون داره تو می دونی

                                                هر چی بش می گم تو آزادی دیگه

                                               می گه من دوست دارم تو می دونی

می خوام امشب با خدام شکوه کنم

شکوه های دلمو تو می دونی

بگم ای خدا چرا بختم سیاست

چرا بخت من سیاست تو می دونی

پنجره بسته می شه شب می رسه

چشام آروم نداره تو می دونی

اگه امشب بگذره فردا می شه

مگه فردا چی می شه تو می دونی

                                                   عمریه غم تو دلم زندونیه

                                                 دل من زندون داره تو می دونی

                                                 هر چی بش می گم تو آزادی دیگه

                                                 می گه من دوست دارم تو می دونی

هوای دل من
در فصل تیرگیها خسته تر از خزونه
غمهایی که دارم اندازه تموم ابرای آسمونه
ببین که مرده در گلوم فریاد اشتیاق من
مرد اسیرم  مرد اسیرم
به داد دل نمیرسیملامتم نکن بسی
بی تو میمیرم  بی تو میمیرم
چه غمگین نشسته تو ذهن پرغبارم
روزای رفتن تو بیا که ستاره ام
شکفته میشه هر شببرای دیدن تو

در موسم گسستن  تو روح اتحادی
برای ناباوری  همیشه اعتمادی
در موسم گسستن  تو روح اتحادی 

برای ناباوری  همیشه اعتمادی

هوای دل من در فصل تیرگیها خسته تر از خزونه
غمهایی که دارماندازه تموم ابرای آسمونه
صدای نفسهات با اسم من غریبه
دو دستام ز هرم محبت بی نصیبه
ببین که سینه من در خاک غم فتاده
باغ غرورم حتی یه شاخه گل ندادههوای دل من
در فصل تیرگیها خسته تر از خزونه
غمهایی که دارم اندازه تموم ابرای آسمونه

                     رنگه چشمای تو بارونو به یادم میاره

                    وقتی نیستی زندگی فرقی با زندون نداره

                        قهر تو تلخیه زندونو به یادم میاره

                         من نیازم تو رو هر روز دیدنه

                           از لبت دوست دارم شنیدنه

                تو بزرگی مثل اون لحظه که بارون میزنه

               تو همون خونی که هر لحظه تو رگهای منه

                تومثل خواب گل سرخ لطیفی مثل خواب

               من همونم که اگه بی تو باشه جون میکنه

                      من نیازم تو رو هر روز دیدنه

                        از لبت دوست دارم شنیدنه

                 تو مثل وسوسه ی شکار یک شاپرکی

                 تو مثل شوق رها کردن یک بادبادکی

               تو همیشه مثل یک لحظه پر از حادثه ای

                 تو مثل  شادی خواب یک عروسکی

                     من نیازم تو رو هر روز دیدنه

                       از لبت دوست دارم شنیدنه

              تو قشنگی مثل شکلایی که ابرا میسازند

              گلهای اطلسی از دیدن تو رنگ میبازند

               اگه مردای تو قصه بدونند که اینجایی

                 برای بردنت با اسب بالدار میتازند

                   من نیازم تو رو هر روز دیدنه

                     از لبت دوست دارم شنیدنه

هر کس به تمنای کسی غرق نیاز است

هر کس به سوی قبله ی خود رو به نیاز است

هر کس به زبان دل خود زمزمه ساز است

با عشق درآمیخته در راز و نیاز است

ای جان من تو جانان من تو

در مذهب عشق ایمان من تو

هیهات که کوتاه شود با رفتن جانت

این دست تمنا که به سوی تو دراز است

هر که در عشق تو گم شد از تو پیدا می شود

قطره ی ناقابل دل از تو دریا می شود

دستی که به درگاه خدا بسته پر عشق

کوتاه نبینید که  این قصه  دراز است

خا صیت عشق می جوشد از تو

دل رنگ اتش می پوید از تو

هر گوشه این خاک که دلسوخته ای  هست

از دولت عشق تو در می کده باز است

مستی ام درد منو دیگه دوا نمیکنه
غم با من زاده شده منو رها نمیکنه
منو رها نمیکنه منو رها نمیکنه

شب که از راه میرسه
غربتم باهاش میاد
توی کوچه های شهر
باز صدای پاش میاد
من غمای کهنمو بر میدارم
که توی میخونه ها جا بذارم
میبینم یکی میاد از میخونه
زیر لب مستونه آواز میخونه
مستی ام درد منو دیگه دوا نمیکنه
غم با من زاده شده منو رها نمیکنه
منو رها نمیکنه منو رها نمیکنه

گرمی مستی میاد توی رگهای تنم
میبینم دلم میخواد با یکی حرف بزنم
کی میاد به حرفهای من گوش بده
آخه من غریبه هستم باهمه
یکی آشنا میاد به چشم من
ولی از بخت بدم اونم غمه
ولی از بخت بدم اونم غمه
مستی ام درد منو دیگه دوا نمیکنه
غم با من زاده شده منو رها نمیکنه
منو رها نمیکنه منو رها نمیکنه

خسته از هرچی که بود
خسته از هرچی که هست
راه می افتم که برم مثل
هر شب مسته مست
باز دلم مثله همیشه خالیه
باز دلم گریه تنهائی میخواد
برمیگردم تا ببینم کسی نیست
میبینم غم داره دنبالم میاد
میبینم غم داره دنبالم میاد
مستی ام درد منو دیگه دوا نمیکنه
غم با من زاده شده منو رها نمیکنه
منو رها نمیکنه منو رها نمیکنه

چشم من بیا من و یاری بکن

گونه هام خشکیده  شدکاری بکن

ضیافتهای عاشق را خوشابخشش خوشا ایثار 

         

               تیشه به ریشه ام نزن ای تو عزیزترین کسم

                 رفته ام از خیال تو امٌا تویی هر نفسم

             پشت سرت ذعای من .روزو به شب میرسونه

              وقتی که رفتی از پیشم اشکم همیشه مهمونه

             گریه ام میگه با التماس نرو نرو خدا با ماست

            پرنده ی خسته ی دل میخواد که برگرده به جاش

               پاره میشه بند دلش وقتی که زنجیر به پاش

                 نمیرسه به گوش تو فریاد بی تو مردنم

             از زندگی دل خسته شد بی تو چه فایده بودنم

                 روزای آخر منه دوریت برام یه عادته

                گریه نکن به حال من اشک چشام بدرقته

               گریه میگه با التماس نرو نرو خدا با ماست

به خیالم تو دنیا واسه تو عزیزترینم

              آسمونا زیر پامه اگه باتو رو زمینم

                         به خیالم که تو با من دیگه از همه جدایی

                                                من هنوزم نگرانم که حرفامو ندونی

                         این دیگه یه التماسه من میخوام بیای بمونی

                           منوتوچه بی کسیم وقتی تکیه مون به باده                                  

              بدو خوب زندگی منو دست گریه داده

                ای عزیز هم قبیله باتوازیه سرزمینم

                                تا به فر دای دو باره با تو هم قسم ترینم

                                             من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی

                            این دیگه یه التماسه من میخوام بیای بمونی 

             بدو خوبمون یکی دست تو تو دست من بود

خواهش هر نفسم باتو هم صدا شد

             با تو هم قصه دردم هم